Trappistenabdij Sint-Sixtus (1831 - ?) |
 |
In de winter
van 1814 verliet Jan-Baptist Victoor(gehuwd met de weduwe
van J.F.Lebbe) Poperinge om zich in de bossen van Sint-Sixtus
te vestigen en er de rest van zijn leven als kluizenaar door
te brengen. Zo nam hij de monastieke traditie, die dertig
jaar vroeger onderbroken werd door keizer Jozef II, terug
op.
Wanneer in de zomer van 1831 de prior van het pas gestichte
klooster van de Catsberg met een paar van zijn monniken zich
vestigt bij de kluizenaar, wordt een nieuw Cisterciënzerklooster
geboren.
|
|
De beginjaren (1831-1836) waren moeilijk. Toch was er een
gestage groei van de gemeenschap. Zo waren er 23 leden in
1835 en 52 in 1875.
Tweemaal stond de communiteit monniken af: in 1850 trokken
16 paters en broeders naar Scourmont voor de stichting van
een dochterhuis, en in de jaren 1858-1860 werden een twintigtal
broeders naar Canada gezonden om er Tracadie (het huidige
Spencer in de V.S.) nieuw leven in te blazen.
|
|
|
|
 |
Andere belangrijke gebeurtenissen uit die eerste periode zijn
de bouw van de 'oude kerk' in 1840, de oprichting van de lagere
school rond 1840, de ingebruikname van de eerste brouwerij
in 1839, de schenking van het kloosterterrein door de familie
Lebbe in 1860, de verheffing van de priorij tot abdij in 1871
en de uitbouw van de boerderij tot modelbedrijf voor de streek
in de jaren 1875-1878.
|
|
Tijdens de Eerste Wereldoorlog huisden in en rond de abdij
honderden vluchtelingen en bijna 400.000 geallieerde soldaten.
De Tweede Wereldoorlog bleek voor de abdij, zowel op economisch,
politiek en op ordesvlak een precaire tijd. Er is menselijk
gezien veel geleden en het lijkt ons momenteel nog te vroeg
om dit alles objectief te beoordelen en op zijn juiste waarde
in te schatten.
|
|
|
De periode nà de Tweede Wereldoorlog is voor
onze communiteit zeer beslissend geweest. Heel belangrijke
opties werden toen genomen en zijn voor ons tot op heden bepalend:
|
|
| (1) |
De toenmalige
abt Dom Gerardus Deleye (abdij van 1941 tot 1968) nam in 1945
de beslissing de steeds groter wordende brouwerij tot kleinschaliger
proporties terug te brengen.
Met haar huidige jaarproductie van ongeveer 4800 hectoliter
is onze brouwerij nog steeds een kleinschalig bedrijf, echt
gerund door de monniken zelf.
|
| (2) |
De bouw van het gastenhuis in
1964. Voor die tijd en zeker voor de toenmalige communiteit
'ruim' te noemen. Het illustreert het belang dat de communiteit
hecht aan gastvrijheid: de openheid naar buiten toe is een
wezenlijk element voor ons, monniken.
|
| (3) |
De andere wezenlijke pool van ons leven, nl. de pool van
'de afzondering', kreeg vorm door de bouw van de huidige abdijkerk
in 1968. Een tijdloze, moderne kerk die de sobere cisterciënzerarchitectuur
- een traditie van eeuwen - volkomen recht doet. |
| |
|
|
| |
Deze kerk verhoogt de afzondering voor ons monniken, want
ze is enkel toegankelijk voor de gasten en voor de mensen
die aanbellen aan de kloosterpoort. |
| |
De vroegere buitenkerk werd helemaal afgestaan aan
de parochie en de pelgrims. Ze werd tot het jaar 2000 bediend
door de pastoor van Vleteren.
De voorbije jaren werd deze vroegere abdijkerk herbestemd
als refter en bibliotheek in het gerenoveerde klooster.
|
|
|
|
De huidige communiteit telt 21
broeders.
Merkwaardig is dat onze gemeenschap sinds het einde van de 19de
eeuw rond het aantal van ongeveer 35 leden is blijven schommelen.
Geregeld krijgen wij de vraag te horen: "Met hoevelen zijn jullie
nog ?" Het lijkt er op dat wij door velen als de laatste der Mohikanen,
als een soort uitstervend ras worden beschouwd. Kloosters en abdijen
kennen evengoed die sociologische wetmatigheid van krimpen en uitzetten.
Zovele factoren kunnen dit proces beïnvloeden. Natuurlijk blijft
de algemene maatschappelijke secularisatie niet zonder gevolgen
voor onze abdij. Er zijn minder intredes dan 10 jaar geleden. En
de leeftijd van de kandidaten is minder jong dan vroeger.
|
|
Toch geloven wij dat het uiteindelijk God zèlf is die
tijden en mensen leidt.
Wij durven ons volle vertrouwen te stellen in Hem, in Zijn Voorzienige
zorg. Wij zijn in Gods hand.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
